دوري را دوست دارم هر چند که دلتنگ و غريب ميشوم اما وقتي دوباره با يک بغل مهرباني در
ميگشايي و صدايم ميکني، دلم مثل يک کهکشان وسيع ميشود.
شب را بخاطر تو دوست دارم که تا تولد سپيده صبح، دلواپس نيامدنت باشم. کسي که عاشق باشد
ميداند که تمام طعم عشق به دلشورههاي شبانه است. دوست دارم هميشه شبها تو را کم داشته
باشم، تا وقتي چشم بر روي هم ميگذارم خوابت را ببينم و چشم که باز ميکنم در صبحي دوباره تو را
به نظاره بنشينم.
سفر را بخاطر حس قشنگ خاطره دوست دارم. وقتي نيستي و لحظههايم از وجود مهربان تو خاليست
کنار قاب عکست، با خاطراتت زندگي ميکنم. اين انتظار بازگشت، تمام لذت زندگي من است.
سفر را بخاطر بازگشت دوباره تو دوست دارم. شب را بخاطر صبح با تو بودن و دوري را بخاطر آغاز دوباره
مهرباني. اينطور است که همه چيز - حتي تلخيها- هم بخاطر تو قشنگ و دوست داشتني است.
بوسه بر عکست زنم ترسم که قابش بشکند
قاب عکس توست اما شیشه ی عمرمن است
بوسه بر مویت زنم ترسم که تارش بشکند
تارموی توست اما ریشه ی عمر من است
می دونم
زندگی پر از سواله می دونم
رسیدن به تو خیاله می دونم
تو میگی یه روزی مال من میشی
اما موندنت محاله می دونم
تو میگی شبا دعامون می کنی
چشمه ی چشات زلاله می دونم
توی آسمون سرنوشت ما
ماه کاملم هلاله می دونم
تو میگی پرنده شیم بریم هوا
غصه ی ما دو تا باله می دونم
چشم من پر از غم نبودنت
دل تو پر از ملاله می دونم
طاقتم دیگه داره تموم می شه
صبر تو رو به زواله می دونم
اون درخت سیب آرزوهامون
پر میوه های کاله می دونم
آره میری و نمی پرسی که این
دل عاشق در چه حاله می دونم
دیگه بسه تو قفسی که این دنیا واسمون ساخته زندگی کردن... دیگه بسه غصه خوردن... دیگه بسه چشم به راه بودن برای تو... تو رفتی منم رفتنیم با این تفاوت که تو به سوی آینده ات رفتی... ولی من هنوز تو گذشته جا موندم... دیگه پاهایم یاری رفتن بهم نمیدن... دیگه بالهایی که با آرزوهای محالمون واسم مهیا کرده بودی گشوده نمی شوند... می خوام برم از این دیار... تو میگی کجا برم؟ هر جا که برم خیالت ولم نمیکنه... نیستی که ببینی دیگه هم زندگیم شده رویای شیرین تو... آخه با انصاف به منم حق بده... منم دلم می خواست همیشه با تو باشم... ولی به چشم خودت دیدی که نشد...! پس به خاطر من اگه هنوزم دوستم داری در مسیر سرنوشتت حرکت کن... بیشتر از این به خودت عذاب نده... ازت خواهش میکنم اگه هنوز فراموشم نکردی... سخته بگم: ولی میگم: من حقیر را از یادت ببر... اگه دوستم داری نذار بیشتر از این قربانی بشیم...
دنبال یه بهونه برای گریه کردن سرم را به هر دیوار سردی تکیه می دادم
به دنبال یه بهونه تا دل تنگم رو سبک کنم
و یاد او تنها بهونه بود ...
آره واقعیت من این است، هنوز غرق رویام
کاش چشمهایمان رو به واقعیت باز می شد
و حیف . حیف تو که یه دیوونه رو دوست داری
کسی رو دوست داری که هنوز عاشق یه مرده است ...
و تنهایی رو به با تو بودن ترجیح میده و تو با حیرت به دنبال اون یار قدیمی
اون دختر سرمست که امروز بیگانه است
دلم می سوزه . برای تو . برای خودم . برای همه اونایی که به بازی گرفتم
آه ... می دانم که حتی به خدا هم نمی توانم گلایه کنم
می دانم ... می دانم همان چیزی که هستی اش را ماهها
در تک تک سلولهایم حس کرده بودم
واقعیتی که از آغاز در بند بند وجودم رخنه کرده بود سرابی بیش نبود .
سفيد رنگ آرامش است ، اگر در اتاقی با رنگ سفيد بمانی از فرط آرامش ديوانه می شوی .
سياه رنگ جدی است ، اگر در اتاقی با رنگ سياه بمانی از فرط نااميدی ديوانه می شوی .
قرمز رنگ جذاب و گرم است، اگر در اتاقی با رنگ قرمز بمانی از فرط هيجان ديوانه می شوی .
زرد رنگ زندگی است ، اگر در اتاقی با رنگ زرد بمانی از فرط اضطراب ديوانه می شوی .
سایر رنگها . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
اصولا اگر زياد در اتاق بمانی . . .
ديوانه می شوی ، زياد هم ربطی به رنگها ندارد
